Кабинетінде отырған директор тетікті басып еді, лып етіп хатшы қыз кірді.
- Бас инженерді шақырыңызшы, - деді директор.
- Қазір, Игорь Александрович, - деп хатшы қыз келген ізімен шығып кетті де, көп ұзамай жылдам басып бас инженер кірді.
- Сәлеметсіз бе, Игорь Александрович, - деді инженер кіргеннен елп етіп.
- Сәлемет пе, Виктор Иванович, - деген директор инженерге тесіле қарады. - Айтшы, осы біз не өндіріп жатырмыз?
Күтпеген сұрақтан сасқалақтап қалған инженер қапелімде не дерін білмей күмілжіді де қалды.
- Түсінем, директор мырза... Дегенде сөзіңіздің жаны бар. Тауардың сан-алуандығы жағынан онша емеспіз. Сападан гөрі жоспарды орындауға көп мән беріп келдік... Бірақ...
- Тоқтай тұр, сен сөзді басқа жаққа бұрма. Мен сенен «біз қандай өнім өндіреміз?» деп сұрап тұрмын.
- Әрине, өнімдеріміздің сапасы әлемдік стандартқа сай емес. Бірақ тауар жеткізушілер...
- Сен тағы да сұрақтан ауытқып кеттің. Мен сенен: «біз не өндіреміз?» деп сұрап тұрмын, миың бар ма өзіңнің? - Директордың ашудан көзі шақшиып кетті.
- Иә... - деді инженер кібіртіктеп, - сіз… жарнамалау жұмыстарының кемшілігін теріп айтқыңыз келген болар... Білесіз бе, серіктес кәсіпорындар үнемі бізді ұятқа қалдыра береді...
Ашуға мінген директор шыдай алмай орнынан атып тұрды:
- Сен не оттап тұрсың?! Мен сенен: «БІЗ ҚАНДАЙ ӨНІМ ӨНДІРЕМІЗ?» деп сұрап тұрмын ғой. Кеше осында асығыс-үсігіс ауыстырғандықтан, қандай өндіріс орнына директор болып тағайындалғанымды әлі білмеймін, түсіндің бе?! - деген директор сабасына түсіп, орнына қайта жайғасты: сонымен, нақтылай кетсең, біз не өндіреміз?
Юрий Рихтер, Ресей сатиригі.
Аударған: Үміт Өтегенқызы.