Бүгін, 13:44
2018 жылдың 17 сәуірінде Southwest Airlines компаниясының Southwest Airlines Flight 1380 рейсі әдеттегі сапар сияқты басталған. Жолаушылардың бірі жайғасып, бірі терезеден сыртқа көз тастаған сәтте, ұшақ көкке көтерілгеніне небәрі 20 минут өткенде салонды темірдің тарс еткен жойқын үні қақ айырды.
Сол жақ қозғалтқыш быт-шыты шығып жарылды. Ұшқан сынықтар фюзеляжды тесіп өтіп, терезені күл-талқан етті. Сол мезетте қысым күрт түсіп, қышқылтек маскалары салбырап түсті. Жел ұшақтың ішін гүрілдете қақ жарып өткенде, салонда отырғандар бірден не болғанын емес, “енді не болады?” деген сұрақты сезінді.
Ең үрейлі сәт салонда болды: терезе маңындағы бір жолаушы әйелді ауа ағыны сыртқа қарай тартып әкеткендей жағдай туып, айналасындағылар оны ішке сүйреп, жанұшыра ұстап қалуға тырысты. Біреулер айқайлады, біреулер қатып қалды, біреулер дұға етті. Ал алдыңғы кабинада — мүлде басқа тыныс.
Дабыл үндері, көрсеткіштердің құбылуы, ұшақтың селкілдеуі… дәл осы кезде радиодан бір дауыс естілді. Қатты емес. Дірілсіз. Қорқынышсыз. Нық.
— «Юго-запад, 1380. Бізде ұшақтың бір бөлігі жоқ болып кетті. Аздап жылдамдықты түсіруіміз керек. Philadelphia бағытына бет алдық».
Бұл дауыс капитан Тэмми Джо Шульцтің дауысы еді. Ол — бұрын United States Navy сапында жойғыш ұшақ басқарған, әскери дайындықта F/A-18 Hornet секілді техникада ұшқан тәжірибелі пилот. Мұндай мектеп адамға бір нәрсені үйретеді: қауіп секундпен өлшенгенде де ойыңды шашыратпай, шешімді нақты қабылдау.
Салонда үрей күшейген сайын, кабинада әрекет басталды: капитан істен шыққан қозғалтқышты өшірді, ұшу бағытын түзеді, әрі тез, әрі бақылаудағы төмендеуге көшті. Төмендеу тым баяу болса — салон тұншығады. Тым қатты болса — зақымданған ұшаққа салмақ түсіп, жағдай ушықпақ. Сондықтан әр секунд есептеулі болды.
Ақыры ұшақ Филадельфияға қонды. Әуежайда құтқару қызметтері дайын тұрған. Өкінішке қарай, екі баланың анасы Jennifer Riordan алған жарақатынан көз жұмды. Бірақ сол бір сұмдық жиырма минуттан кейін қалған 148 жолаушы аман қалды.
Оқиғадан соң көпшілік капитанды “қаһарман” атап кетті. Ал ол болса, бар жауапкершілікті өзіне ғана жапсырмай, “командалық жұмыс” екенін айтып, екінші пилотқа, бортсеріктерге, салонда бір-біріне көмектескен жолаушыларға дейін алғыс білдірді.
