Ұлытаулық ақсақал Парижге дейін үш мың шақырымға жуық жолды жаяу жүріп өтті
RU KZ

Бізбен байланыс

Мекен-жай
КР, г.Астана, ул.Әбікен Бектұров, 4/3
Телефон
+7 701 933 8520
Email
aktan.yeltay@gmail.com
WhatsApp
+7 701 933 8520

Біздің әлеуметтік желілер

"Мен тым жаспын ғой": 30 жастағы әйел аяқ асты соқыр болып қалған

"Мен тым жаспын ғой": 30 жастағы әйел аяқ асты соқыр болып қалған
Фото: depositphotos.com

Лондонда тұратын 37 жастағы әйел сирек кездесетін ауру салдарынан біртіндеп көру қабілетін жоғалтып барады. Ең қатты қорқытатыны — қызының қалай өсіп келе жатқанын көре алмауы мүмкін деген ой, деп хабарлайды kznews.kz People басылымына сілтеме жасап.

Kennedy News & Media мәліметінше, Кейли Келлихер алғашында белгілерін кәдімгі конъюнктивит деп ойлаған. 2025 жылдың тамызында ол оянғанда көзі бұлдырап, анық көре алмай қалғанын байқайды. Дәріхана қызметкері көзге тамшы ұсынғанымен, жағдайы жақсармаған, керісінше көру қабілеті тез нашарлай бастаған. Отбасымен серуен кезінде жарықтың өзі көзін шағылыстырып, көруі барған сайын қиындай түскен.

Кейін дәрігерлер оған сирек диагноз қойған — тез үдейтін екіжақты ядролық катаракта. Ауру өте жылдам асқынып, әйел соқыр болып бара жатыр.

Кейлидің әпкесі Синди бұл дерт оның өмірін түбегейлі өзгерткенін айтады.
«Мен әпкемнің біртіндеп тәуелсіздігін жоғалтып бара жатқанын көріп отырмын, бұл өте ауыр», — дейді ол.
«Ол енді әлемді анық көре алмайды, қарапайым сәттерден ләззат алу қиындады — тіпті өз қызының қалай өсіп жатқанын көрудің өзі ауыр».

Синдиның айтуынша, Кейли қазір қауіпсіз жүру үшін таяқ қолдануға мәжбүр. Ол көлік жүргізе алмайды және сыртқа шығуы да қиын — көруі нашар болғандықтан жиі адамдармен соқтығысып қалады, бір рет тіпті көлік астына түсе жаздаған.

Бұл жағдай оның психологиялық күйіне де әсер еткен.

«Оның әлемі тарылып бара жатқандай. Ол бұрынғыдан тұйық әрі мазасыз болып барады… оны осындай күйде көру өте қиын», — дейді Синди.

Кейлидің өзі де бұрынғыдай өмір сүре алмайтынын айтады: теледидар көре алмайды, өз бейнесін де көрмейді, уақытының көп бөлігін үйде өткізеді.

«Мен ештеңе көрмеймін — бәрі тым тез өзгерді. Соқыр болып қалуым мүмкін деген ой мені қатты қинайды», — дейді ол.
«Қазір мен толыққанды өмір сүріп жатқан жоқпын. Үйге байланып қалдым. Ештеңе істей алмаймын».

Оның айтуынша, ең қиыны — ауруының қызына уақыт бөлуіне кедергі келтіруі.

«Қызым бәрін түсінеді, тіпті көзімді сүртіп береді», — дейді Кейли.

«Мектеп демалысы басталғанда оны аяймын: оны ешқайда апара алмаймын, автобусқа да міне алмаймын. Ештеңе істей алмаймын».

«Мен ештеңе көрмеймін, сондықтан оны жалғыз өзіммен алып жүру қазір тым қауіпті», — деп қосты ол.

Автор
Дархан Тоқан

Журналист. Блогер. Фрилансер