Жұбайы Жансаяның айтуынша, Аслан Алматыдағы ауруханада бес ай болған. Одан соң емін жалғастыру үшін астанаға көшуге тура келген. Аслан үкіметтен мүгедектігі бойынша жәрдемақы алады. Ал Жансая күні бойы Асланның жанында, одан бөлек екі қызын мектеп пен балабақшаға тасиды. Асланның сөзінше, бастапқыда оған арбаға отыру туралы ойды қабылдау психологиялық тұрғыда қиын болған. "Қойшы, бәрін тастаймын" деген ой болды. Жата беріп те жалығасың. Бір нәрсемен айналысайын, көрейін, осы жатқанда қолымнан бірдеңе келер деп жүргенде, ұсыныс түсті. Жансаяның әпкесі тігін машинасын сатып алыпты. Үйінде төрт-бес іс машинасы бар екен. Олардың арасында кестелеп тігетін бір машина бос тұр екен. Соны бізге берді. Нар тәуекел деп бастап кеттік", - дейді Аслан.Посмотреть эту публикацию в Instagram
Аслан арбаға таңылғалы бері өмірге көзқарасы 180 градусқа өзгергенін алға тартады. Ол "жалақы аз, жұмыс жоқ" деп бос жүрген замандастарына табыс табуға мүмкіндік көп екенін айтады. "Адам оқыса, кез келген жұмысты алып кетеді. Үйреніп алсаң, ары қарай өз қиялыңмен неше түрліні құрастырып, істей бересің. Ең бастысы ниет, ынта болса болды. Кейбір адамдарды көресің, жұмыс істемейді, бос. Соларды көріп, кейде қынжыласың. Жай ғана мысал. Ауруханаға барғанда арбада отырғандықтан, пандусқа мінемін. Сол кезде алдымнан аяқ-қолы сау адамдар шығып қалады. "Аяғың бар ғой, баспалдақпен жүрсеңші, сенің орныңда болсам пандусқа жоламаушы едім", - деп айтқым келеді", - дейді жас кәсіпкер.Посмотреть эту публикацию в Instagram
Бүгінде Аслан кәсібінің нәсібін көріп отыр. Оған қазір етпетінен жатып іс тіккен ыңғайлы. Ол орамалдарға, үй халаттарына, басқа да текстильге адам аттарын жазып, сурет те салып береді. Әлеуметтік желі арқылы тапсырыс қабылдап, өнімдерін сатады. Аслан осындай жағдайда жанынан табылған барша жанға алғыс айтады. Әсіресе қиын кезде демеу болған жан жары Жансаяға деген құрметі ерекше. Автор: Эльмира АсқарқызыПосмотреть эту публикацию в Instagram