Бүгін, 13:54
Қазіргі XXI ғасырда, өркениеттің шыңына шықтық деп мақтанатын заманда, Арқаның төрі — Қарағандыда мүгедектігі бар жанның тоғыз жыл бойы құлдықта болып, қорлық көруі — сүйегімізге түскен таңба, деп хабарлайды kznews.kz.
«Жығылғанға жұдырық» демекші, тағдырдың тәлкегімен таянышсыз қалған жанды аяусыз қанап, тіленшілікке жеккен залымдардың әрекеті – безбүйректіктің нақ өзі. Ең сорақысы, осы бір халықаралық деңгейдегі масқара қылмысты саралаған апелляциялық соттың ұйымдасқан қылмыстық топ бабын істен сызып тастап, айыптылардың жазасын айтарлықтай жеңілдетуі қоғамның төбесінен жай түсіргендей әсер етті. «Тура биде туған жоқ» деген аталы сөзді ұран еткен сот жүйесінің бұл шешімі, іс жүзінде қылмыскерлердің қолтығына су бүркігенмен тең болып отыр. Енді міне, жан дауысы құлаққа жетпеген жәбірленушілердің қылмыскерлер өздерінің шиеттей қызын да кепілдікте ұстағанын айтып, Бас прокурордан араша сұрап, наразылық протестін енгізуді талап етуі — заң орындарының «жабулы қазанды жабулы күйінде» қалдырғысы келгеніне қарсы жасалған соңғы айла, жан айқайы.
Бұл жағдай Қазақстандағы адам саудасы мен заңсыз бас бостандығынан айыру қылмыстарының тамыры тым тереңде жатқанын, ал оған тосқауыл болуы тиіс құқық қорғау жүйесінің «бармақ басты, көз қыстыға» бой алдырғанын айқын аңғартады. Ресми статистикалық мәліметтерге сүйенсек, елімізде жыл сайын адам саудасына қатысты ондаған қылмыстық іс тіркелгенімен, олардың көбі сотқа жетпей жылы жабылады немесе жеңіл жазамен шектеледі. Бұл өз кезегінде қылмыстық элементтердің жазасыз қалатынына сенімділігін арттыра түседі.
Сарапшылардың пайымдауынша, ҰҚТ бабының алынып тасталуы — қылмыстың жүйелі әрі ұзақ уақыт бойы бір топ адаммен ұйымдасқан түрде жасалғанын жоққа шығару, бұл құқықтық тұрғыдан ешқандай қисынға келмейтін, тек «көзге құм құю» әрекеті.
«Заңы күштінің — өзі күшті» болып тұрған шақта, қарапайым халықтың сот әділдігіне деген сенімі селдіреп, «тура бидің артында тұрған кім?» деген заңды сауал көкейді теседі. Тоғыз жыл бойы бір адамды құлдықта ұстап, оның үстінен пайда тауып, тіпті отбасын қорқытып, баласын кепілге алу — бұл жай ғана құқық бұзушылық емес, бұл — адамзатқа қарсы жасалған қатыгездік. Егер Бас прокуратура бұл іске білек сыбана кірісіп, төменгі соттың шешіміне қатаң наразылық білдірмесе, онда «айран ішкен құтылып, шелек жалаған тұтылатын» әділетсіз қоғамның шыңырауына одан әрі бата түсеміз. Қоғам белсенділері де дәл осы жайтты алға тартып, Қарағандыдағы бұл оқиға бүкіл елдегі құлдықпен күрес заңнамасының әлсіздігін көрсеткен лакмус қағазы екенін айтып, заңның қаталдығы «жауырынға тиген қамшыдай» сезілуі тиіс деп есептейді. Сондықтан да, бүгінгі таңда әділдік іздеп шыр-пыры шыққан отбасының үніне құлақ асу, заңның әділ орындалуын қадағалау — тек құқық қорғау органдарының ғана емес, бүкіл қоғамның азаматтық парызы, өйткені әділдік жоқ жерде — береке де жоқ.
