Дүмше молда — Ертегілер — Bilim

0

Баяғыда бір молда болыпты. Ол тек кейбір әріптерді танығаны болмаса, түк білмейтін дүмшенің өзі екен.

         Бір күні молда бір ауылға келеді де: «Балаларыңды маған беріңдер, мен оқытамын», – дейді. Ауыл адамдары балаларын жинайды, әрі оқытатын үй тігіп береді.

         Молда сабаққа кіріседі. Балаларды әлгі үйге жиып алып: «Көп оқығаның аз оқығаныңа үйрет» деп, өзі есіктің алдына шығып, қолын маңдайына тіреп отырады да қояды. «Бұл қандай оқыту?» деп, сұраған кісіге:    

         — Балалар өзімен-өзі болса, сабаққа да жақсы зейін қояды, – деп жауап береді молда.

         Бір күні құрдас екі адам алыстан астық әкелуге аттанады. Қайтар кезде екеудің біреуі бір шаруамен сонда қалып қояды да үйіне: «Екі-үш күннен кейін барамын» – деп хат жазады. Ауылына келген кісі бір қулық ойлайды. Ауылда қалып қойған кісінің зайыбына барып:

         — Күйеуің дүние салды, мынау көз жұмар алдында хош айтысып, жазған хаты еді, – деп, әлгі хатты береді. Әйел жылап-еңіреп молдаға келеді. Оған болған жайдың бәрін айтып, күйеуі жазғаң хатты оның қолына ұстатады. Бірақ молда аузын жыбырлатқаннан басқа ләм-мим демейді. Шыдамы таусылған әйел:

         — Айтсаңызшы, өлгені рас па екен? – дейді. Молда не дерін білмей:

         — Иә, солай, солай… – дейді сасқанынан. Әйел үйіне келіп, бір сиырын сойып, молдаға құран оқытады.

         Хат әкелген кісі құрдасының үйіне келсе, үй іші абыр-сабыр, әйел жылап отыр.

         — Неге жылайсың? – деп күледі әлгі адам.

         — Күйеуі өлген кісі жыламай қайтеді?! – дейді әйел.

         — Хатты кімге оқытып едің, олай деп жазылмаған еді ғой!

         — Хат молдекемде, сол кісі оқыды, – дейді. Сонда төрде отырған молда масқара болғанын ұғып, үйден шыға жөнеліпті.


Әлеуметтік желілерде бөлісіңіз: