Нәресте перзентханадан шыққан соң бірнеше күннен кейін кіндігінің түсуі көп ата-ананы ойландырады. Бірі оны қазақы ырыммен адам аяғы баспаған жерге көмсе, енді біреулер кептіріп сақтап жатады. Осы орайда қазақ ырымын да, дәрігер кеңесін де таразылап көрдік, деп хабарлайды kznews.kz.
Қазақ ұғымында кіндік – жай ғана тырнақтай тері емес, «кіндік қаны тамған жер» деген сөздің өзінде үлкен мағына жатыр. Бұрынырақта кіндікті кез келген адамға кестірмей, елге сыйлы, көпті көрген, тәрбиесі мен тірлігі бүтін әйелге «кіндік шеше» мәртебесін берген. Бұл – бір сәттік рәсім емес, жас анаға бағыт-бағдар беріп, «екінші анадай» қадірленетін жауапты міндет саналған.
Дәстүрде түскен кіндікті де бей-берекетке тастамай, «баланың бағы байлансын» деген ниетпен арнайы жерге қойған. Кей өңірде ұлдың кіндігін «елдің тірегі, шаңырақ иесі болсын» деп табалдырық маңына не алысқа көмсе, қыздың кіндігін «отбасының ұйытқысы, шаңырақтың берекесі болсын» деп от басына жақын қойғаны айтылады. Мұның бәрі – баланың болашағына айтылған тілек, ұрпаққа аманат болған ишара.
Ал медицина тұрғысынан қарасақ, түскен кіндік – ағзадан ажырап, құрғап түскен тін. Оны міндетті түрде көму керек деген талап жоқ. Ең бастысы – кіндік түскенге дейін де, түскеннен кейін де кіндік айналасын таза әрі құрғақ ұстау. Дәрігерлер әдетте кіндікті өздігінен түсуге қалдыруды, оны жұлып алуға тырыспауды ескертеді. Кіндіктің түсетін уақыты әр балада әртүрлі: кейде бір аптада, кейде 2–3 апта шамасында түсіп жатады.
Түскен кіндік қолыңызға түскен сәтте не істеген дұрыс?
Көму – міндет емес, бірақ қазақы ұстанымды ұстанғыңыз келсе, оны жасауға болады. Тек гигиенаны сақтаңыз: кіндікті таза, құрғақ күйінде ғана алыңыз; лас қолмен ұстамаңыз; сәбидің кіндік тұсы қызарып, ісініп тұрса, алдымен дәрігер кеңесін алған жөн. Ал «сақтап қоямын» десеңіз, құрғақ әрі таза шағын қорапшаға салып қоюға болады. «Тастаймын» десеңіз де айып емес: қазіргі ата-аналардың көбі оны тұрмыстық қалдық ретінде жояды.
Ең маңызды белгі – қауіпсіздік. Егер кіндік айналасы қатты қызарып, ісінсе, жағымсыз иіс шықса, іріңге ұқсас сұйықтық байқалса, баланың қызуы көтерілсе немесе кіндік тоқтамай қанаса, уақыт созбай дәрігерге көрінген дұрыс. Өйткені бұл – қабынудың белгісі болуы мүмкін.