Дәретсіз тәспих тартып, зікір айтуға бола ма?

0
305

Уағалейкумуссәләм уә рахматуллаһи уә бәракәтуһ!

Айша анамыз (р.а.) былай деген:

«Алла елшісі әркезінде Алланы зікір етіп жүретін»[1].

Аталмыш хадисті Имам Әбу Дәуід (р.а.) өзінің «сүнән» атты хадистер жинағында «Тахаратсыз Алланы зікір ететін адам жайында» атты бөлімінде келтірген. Осыған қарап-ақ жоғарыдағы хадистің дәретсіз немесе ғұсылсыз тәспих тартуға және зікір айтуға болатындығына дәлел екендігін аңғарамыз.

Абзалы қайсысы десеңіз, әрине абзалы – дәрет алып немесе ғұсылы болмаса, ғұсыл құйынып, одан соң зікір етуі. Өйткені басқа бір сөзінде Пайғамбарымыз: «Мен тахаратсыз Алланы тілге алуды қаламадым» – деген. Бірақ, бұл «мұстахаб» екендігін білдіреді. Тахаратсыз да, Алланы зікір ете беруге болады.

Дәретсіз не ғұсылсыз күйі Құран аятын оқуға бола ма? – дегенге айтарымыз: Дәретсіз Құран аяттарын жатқа немесе Құран кітабын ұстамай (тыссыз ұстамай), қарап оқуға болады. Ал ғұсылсыз Құран аяттарын жатқа болса да оқуға рұқсат жоқ. Сахаба Әзіреті Әлидің мынадай сөзі бар:

«Пайғамбарымыз (с.а.у.) әр күйінде (деретті не дәретсіз) бізге Құран оқуды үйрететін. Бұл – жүніп болмаған кездерінде»[2].  

Яғни, жүніп болып, ғұсылы бұзылған кездерінде Құран оқуды үйретпейтін, өзі де оқымайтын.

Абдусамат Қасым