Бүгін, 14:35
Шаш ал десе, бас алатын шенеуніктердің көзін шел басып, халықтың қамын емес, жоғарыдан келетін мәртебелі мейманның көңілін табуға келгенде «жұмыла көтерген жүк жеңіл» деп кірісіп кететін пысықайлығы бұрыннан таныс. Алайда, логикаға мүлдем сыймайтын, ақылға қонымсыз әрекеттердің шеті мен шегі болады десек те, Ақмола облысындағы бұл көрініс «мұншалықты болар ма» дегізеді, деп хабарлайды kznews.kz.
Красный Яр ауылында орын алған кезекті сахналық қойылым – еліміздегі жылдар бойы қалыптасқан көзбояушылықтың бейнесін анық көрсетіп берді. Жауын жауып тұрғанда шөп суарып, пластмасса газонды бірде төсеп, бірде жинап әлек болғандардың ісі оңбай, соңында батпаққа батқан жолды, су астында қалған асфальтты бояуға кіріскені төбемізден жай түсіргендей болды. Жергілікті халықтың айтуынша, бұл "ауыз толтырып айтарлықтай" дайындықтың түпкі себебі – облыс әкімінің келуіне байланысты болса керек. Атақты педагог Бахыт Тасова желіде бөліскен бейнежазбадан кейін, әлеуметтік желідегі қарапайым жұртшылықтың ашу-ызасы жанартаудай атылып, наразылық толқыны өршіп кетті.
«Естір құлаққа сөз жетеді, көрмейтін көзге не жетеді» демекші, желі қолданушыларының пікірін оқысаң, халықтың төзімі қыл үстінде тұрғанын байқау қиын емес. Сонда бұл арбаны атызға айдағандай қисынсыз іс-әрекеттер кімге керек? Жаңбыр астында асфальт төсеу – біздің елде қалыпты құбылысқа айналған.Кей жергілікті әкімдіктердің жыл сайын миллиондаған, тіпті миллиардтаған бюджет қаражатын күлге айналдырып, суға ағызатыны жасырын емес. Жол сапасын тексеру органдарының дерегінше, еліміздегі жөнделетін жолдардың 40%-ға жуығы стандарттарға сай келмейді, ал мердігерлердің аяғын қия басуы мен бармақ басты, көз қысты жең ұшынан жалғасқан сыбайластығы кесірінен мемлекет қазынасына орасан зор зардап келеді. Су басып жатқан шұңқырға асығыс-үсігіс құйылған сапасыз асфальттың ғұмыры бір-ақ маусымға да жетпей, алғашқы көктемгі қармен бірге еріп кететінін халық бұрыннан біледі. Бірақ шынжырдың бір үзігіндей жалғасқан бұл бейбастақтыққа ешкім тосқауыл қоя алар емес.
Жоғарыдан ұлық келсе, жылдап жасалмаған жұмысты бір күнде апыл-ғұпыл аяқтай салатын шенеуніктердің бұл әрекеті – шын мәнінде халықты ақымақ қылу, мемлекет қаржысын «желге ұшыру». Әлеуметтік желіде «бас жарар тас жоқ, іш жарар сөз бар» деп қапаланған бұқара: «Әкімді алдағанша, Алладан қорықсаңдаршы», «Көзбояушылықтың да шегі болуы керек қой, ертең ол асфальтты жуып кетпей ме?» деп өз наразылықтарын білдіруде.
Шындығында, бұл – жай ғана апатты жағдай емес, бұл – жүйедегі іштен шіріген сапасыздықтың симптомы. Ауыл тұрғындары жылдап сусыз, жолсыз, инфрақұрылымсыз күн көріп, түйенің үстінен сирақ үйтіп жүргенде, бастықтың бір сәттік сапары үшін миллиондардың көзін жою – нағыз сорақылық.
Ел ішінде мынадай «бөркін аспанға атып» жасалған бетперделік жұмыстардың артында қалатын бүлінген жолдар мен бос қалған қазына – мемлекеттік басқарудың осал тұсын айқын әшкерелейді. Лауазымды тұлғалар көзді тарс жұмып, өз абыройын ғана ойлап, халықтың тұрмыс сапасын арттыруды екінші орынға ысырып қойғанда, осындай күлкілі де өкінішті көріністер қайталана бермек. Президенттің өзі сапасыз жолдар мен ысырапшылдыққа қайта-қайта тоқталып, соған қатысты қатал тапсырмалар бергенімен, төмендегі «құлағы керең, көзі соқыр» орындаушылар «баяғы жартас – бір жартас» кейпінен танар емес. Бұл оқиға тек Красный Яр ауылының емес, бүкіл елдегі инфрақұрылым саясатының дертіне айналған басты мәселе.
