9 маусым, 2026
Халықтың қалтасының түбі көрініп, екі сиырдың шопаны бола алмай отырған қысылтаяң шақта, қымбат брендтердің соңынан еріп, шылқыған байлықтың буына семірген Олжас Байділдиновтің Астана LRT тарифін Дубай мен Ыстамбұлдың деңгейіне көтеру керек деген байбаламы — «тоқ бала аш баламен ойнамайды, аш бала тоқ болам деп ойлайдының» нақ өзі, деп хабарлайды kznews.kz.
Кезінде бұл маман елдің жанын жегідей жеген Қаңтар оқиғасының алдында сұйытылған газ бағасының шарықтауын шапалақ ұрып қолдаған еді. Сырт айнала бере «аузы қисық болса да, байдың ұлы сөйлесінге» салып, қарапайым бұқараның шамына шапты. Алайда халықтың пікірі мен нақты статистика бұл пайымның ешқандай қисынға келмейтінін, аяғын байқап баспаған солақай саясаттың жемісі екенін айқын көрсетіп отыр.
Еліміздің экономистері мен сарапшылары бұл мәселеге келгенде Дубайдың жан басына шаққандағы ішкі жалпы өнімі мен Қазақстанның көрсеткішін салыстыру — түйені түгімен, биені жүгімен жұтқысы келетін қиялдан басқа ештеңе емес екенін алға тартады. Ресми статистикалық мәліметтерге сүйенсек, Біріккен Араб Әмірліктеріндегі орташа айлық табыс біздің елмен салыстырғанда бес-алты есе жоғары, ал Ыстамбұлдағы көлік жүйесінің ауқымы мен сапасы Астананың созбұйдадай созылған LRT-сынан көш ілгері екені айдан анық. Оның үстіне, заң тұрғысынан алғанда, Қазақстан Республикасының Конституциясына сәйкес, біздің мемлекетіміз — әлеуметтік мемлекет, демек, кез келген қоғамдық инфрақұрылым ең алдымен халықтың әлеуметтік жағдайына, төлем қабілеттілігіне бейімделуі тиіс. Қоғамдық көлік пен стратегиялық нысандар — табыс табатын бизнес көзі емес, бұқараның тұрмысын жеңілдететін әлеуметтік игілік болуы керек екенін заңгерлер де, құқық қорғаушылар да жарыса айтып, ескертуде.
Ал біздегі жағдайда, халықтың 10 %-дан астамы ресми түрде кедейшілік шегінде өмір сүреді. Инфляция деңгейі жыл сайын қос таңбалы көрсеткішті көрсетіп тұрғанда, тарифті шетелдік деңгейге көтеру — халықтың ашу-ызасын тудырып, әлеуметтік жарылысқа әкелетін тікелей жол. Көпшіліктің пікіріне құлақ түрсек, желі қолданушылары мен елорда тұрғындары «өзгенің қаңсығын таңсық көріп», Дубайға еліктегенше, алдымен жалақыны сол деңгейге жеткізіп, жемқорлықтың тамырына балта шабу керектігін айтып, ашынып отыр. Осылайша, елдің ішер асын ірітіп, шалқып өмір сүруді әдетке айналдырғандардың халықтың мұң-мұқтажына пысқырып та қарамай, «қарны тоқтық, қайғысы жоқтықтан» мұндай мәлімдемелер жасауы — қоғам мен билік арасына сызат түсіретін, үлкен қателік.
